تا سال 1325 هيچ‌گونه رشدى در تعداد شفاخانه‌ها به چشم نمىخورد و در هيچ ولايتى به‌جز ولايات نام برده ، شفاخانه‌اى به وجود نمىآيد . در سال 1325 شفاخانه‌هاى كابل عبارت بودند از شفاخانهء بلديه ، شفاخانهء عسكرى ، شفاخانهء محبس عمومى ، شفاخانهء سناتوريم نسوان ، شفاخانهء مستورات ، شفاخانهء علىآباد ، شفاخانهء معارف و معاينه‌خانهء مركزى . و امّا در سال 1349 در كابل براى هر 2300 نفر يك داكتر و براى هر 900 نفر يك تخت‌خواب وجود داشته است ، يعنى در كل 578 داكتر در ولايت كابل بوده است . خصوصيات شهرى 1 - شهر كابل . كابل از ديرزمان به اين طرف آبادان بوده و از جمله شهرهاى قديم جهان به حساب مىآيد . در لغت‌نامه دهخدا دربارهء قدمت كابل آمده است : « كابل از بلاد بسيار قديمى دنياست و در زمان اسكندر وجود داشته است . در آثار مورخان عهد اسكندر و در جغرافياى بطليموس از آن به نام « قابوره » و « اورتوسپاته » ياد شده است . در شاهنامهء فردوسى مكرر از كابل و كابلستان نام برده شده است . در دولت غزنويان شهر غزنه به تدريج اهميت يافت و كابل عقب ماند . بابر شاه مجددا اين شهر را پايتخت قرار داد و به تعمير و آرايش آن پرداخت . آرامگاه اين پادشاه هم در همين شهر است . بعدها شهر قندهار مركزيت يافت و اخيرا خانان حكومت حاضر كابل را مقرّ حكومت خود قرار دادند . و قريب صد سال است كه اين شهر سمت مركزيت كشور افغانستان را پيدا كرده است . » ( قاموس الاعلام تركى )